Omgaan met zorgverleners in de medische wereld

In een ziekenhuis is er een ander spanningsveld dan als je kind thuis is. De verantwoordelijkheid over je kind wordt gedeeld met medische zorgverleners. Het idee kan bij mensen bestaan dat je in een ziekenhuis kan uitrusten maar niets is minder waar, het is hard werken en je hoofd erbij houden omdat jullie je kind het beste kennen. 
  • Durf ‘nee’ te zeggen tegen een aangeboden behandeling of verandering in beleid als jij denkt dat het niet klopt of goed is. Van meerdere ouders die we hebben ontmoet kregen we terug dat ze te lang bij een specialist of arts liepen waar ze niet tevreden over waren. ‘ Hadden we maar eerder actie ondernomen, maar je vertrouwd eerst op het oordeel van een arts hoewel ik voelde dat het anders zat’
  • Wees kritisch naar het doel van een onderzoek. We hebben in verschillende situaties gemerkt dat een handeling onderdeel uitmaakt van een protocol. Terwijl dit belastend was voor ons kind op dat moment.
  • In een ziekenhuis kom je niet tot rust, probeer afspraken te maken over in en uit lopen van verpleging, zover mogelijk.
  • Let op je eigen hygiëne in het ziekenhuis en spreek ook bezoek (ook zorgverleners) aan op handen wassen. Van een ziekenhuis kan je zieker worden. 

‘Een goed advies van een verpleegkundige aan ons was ‘Blijf zoveel mogelijk op je eigen eilandje’

  • Soms krijg je informatie wat je op dat moment niet helemaal kan verwerken. Vraag om herhaling als het nodig is of neem iemand mee naar een gesprek.
  • Laat ook je dankbaarheid merken als dingen prettig verlopen, kaartjes en tekeningen worden echt gewaardeerd.

 

Zie ook tips Sturge Weber Syndrome

Geef een reactie